หัวข้อในหน้านี้
วีซ่า B-1 กับ B-2 ต่างกันอย่างไร
ระเบียบ 22 CFR 41.31(b) ของกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐฯ นิยามความหมายของคำว่าธุรกิจและท่องเที่ยวในมาตรา 101(a)(15)(B) ไว้ดังนี้
B-1 ธุรกิจ หมายถึง การประชุมใหญ่ การประชุมสัมมนา การปรึกษาหารือ และกิจกรรมอื่นที่ชอบด้วยกฎหมายซึ่งมีลักษณะทางการค้าหรือทางวิชาชีพ (“conventions, conferences, consultations and other legitimate activities of a commercial or professional nature”) และไม่รวมการทำงานในท้องถิ่นหรือการรับจ้างใช้แรงงาน (“does not include local employment or labor for hire”)
B-2 ท่องเที่ยว หมายถึง กิจกรรมที่ชอบด้วยกฎหมายซึ่งมีลักษณะเพื่อการพักผ่อน ได้แก่ การท่องเที่ยว การหาความบันเทิง การเยี่ยมเพื่อนหรือญาติ การพักผ่อน การรับการรักษาพยาบาล และกิจกรรมทางสมาคม สังคม หรือบริการ ระเบียบฉบับเดียวกันกำหนดว่าความหมายนี้ไม่รวมการขอวีซ่าโดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อไปคลอดบุตรในสหรัฐฯ ให้บุตรได้สัญชาติอเมริกัน ข้อความนี้เพิ่มโดยระเบียบที่ประกาศใน 85 FR 4225 เมื่อวันที่ 24 มกราคม 2563
ตารางต่างตอบแทนของไทยมีประเภท B-1/B-2 รวมกัน วีซ่าฉบับเดียวจึงใช้ได้ทั้งการเดินทางเพื่อธุรกิจและเพื่อท่องเที่ยว ตราบที่กิจกรรมอยู่ในขอบเขตตามนิยามข้างต้น
คุณสมบัติที่เจ้าหน้าที่กงสุลพิจารณา
22 CFR 41.31(a) กำหนดว่าเจ้าหน้าที่กงสุลจะจัดผู้ยื่นเข้าประเภท B ได้เมื่อพอใจใน 3 ประการ ประการที่หนึ่ง ผู้ยื่นตั้งใจจะออกจากสหรัฐฯ เมื่อสิ้นสุดการพำนักชั่วคราว ประการที่สอง ผู้ยื่นมีสิทธิเข้าประเทศอื่นเมื่อสิ้นสุดการพำนัก และประการที่สาม ผู้ยื่นจัดการด้านการเงินไว้เพียงพอสำหรับวัตถุประสงค์ของการเดินทาง
มาตรา 214(b) ของ INA ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่าผู้ยื่นประสงค์จะเข้าไปตั้งถิ่นฐาน จนกว่าผู้ยื่นจะแสดงให้เจ้าหน้าที่กงสุลพอใจว่ามีคุณสมบัติตามประเภทวีซ่าที่ขอ การพิจารณาจึงขึ้นกับคำตอบในการสัมภาษณ์และในแบบ DS-160 ซึ่งต้องสอดคล้องกับหน้าที่การงาน ฐานะการเงิน ครอบครัว และแผนการเดินทางของผู้ยื่น เอกสารประกอบใช้ยืนยันข้อเท็จจริงเหล่านั้น กฎหมายไม่ได้กำหนดยอดเงินในบัญชีหรือเอกสารชุดใดที่รับประกันผล
กิจกรรมที่ทำไม่ได้ด้วยวีซ่า B-1/B-2
การทำงาน นิยามของธุรกิจใน 22 CFR 41.31(b)(1) ไม่รวมการทำงานในท้องถิ่นหรือการรับจ้างใช้แรงงาน การทำงานรับค่าจ้างจากแหล่งในสหรัฐฯ ต้องใช้วีซ่าทำงานประเภทที่เกี่ยวข้อง
การศึกษา 8 CFR 214.2(b)(7) กำหนดว่าผู้ถือสถานะ B-1 หรือ B-2 ที่ลงทะเบียนเรียนในหลักสูตร (“enrolls in a course of study”) เป็นการละเมิดเงื่อนไขของสถานะ ผู้ที่จะไปศึกษาต้องขอวีซ่า F-1 หรือ M-1
การไปคลอดบุตรเพื่อให้บุตรได้สัญชาติ 22 CFR 41.31(b)(2) ไม่นับเป็นวัตถุประสงค์ท่องเที่ยวที่ใช้ขอวีซ่า B-2
วีซ่าท่องเที่ยวอเมริกาอยู่ได้กี่วัน
อายุวีซ่ากับระยะเวลาพำนักเป็นคนละเรื่องกัน วีซ่าที่มีอายุ 10 ปีใช้เดินทางไปถึงด่านตรวจคนเข้าเมืองได้หลายครั้งภายใน 10 ปี ส่วนระยะเวลาที่อยู่ได้ในแต่ละครั้ง เจ้าหน้าที่ศุลกากรและพิทักษ์ชายแดนสหรัฐฯ (CBP) กำหนดเมื่อเดินทางถึง และบันทึกในแบบ I-94
8 CFR 214.2(b)(1) กำหนดให้ผู้เดินทางประเภท B-1 และ B-2 ได้รับอนุญาตไม่เกิน 1 ปีต่อครั้ง และขอขยายระยะเวลาได้ครั้งละไม่เกิน 6 เดือน 8 CFR 214.2(b)(2) กำหนดให้ผู้เดินทางประเภท B-2 ที่ผ่านการตรวจเข้าเมืองได้รับอนุญาตไม่น้อยกว่า 6 เดือน แม้ขอระยะเวลาสั้นกว่านั้น เว้นแต่มีเหตุเฉพาะราย ผู้เดินทางตรวจวันครบกำหนดของตนได้ที่ i94.cbp.dhs.gov การอยู่เกินวันที่บันทึกใน I-94 มีผลต่อสถานะและการขอวีซ่าครั้งต่อไป
ขั้นตอนการยื่นวีซ่า B-1/B-2 ในประเทศไทย
ประการที่หนึ่ง กรอกแบบคำร้อง DS-160 ทางออนไลน์ที่ ceac.state.gov และเก็บหน้ายืนยันที่มีบาร์โค้ด
ประการที่สอง ชำระค่าธรรมเนียมคำร้องและนัดวันสัมภาษณ์ในระบบนัดหมาย ค่าธรรมเนียมไม่คืนและโอนให้ผู้อื่นไม่ได้ ผู้ยื่นเลื่อนนัดได้ 3 ครั้งโดยไม่เสียค่าธรรมเนียมเพิ่ม
ประการที่สาม เข้าสัมภาษณ์ด้วยตนเองที่สถานเอกอัครราชทูตสหรัฐฯ กรุงเทพฯ หรือสถานกงสุลใหญ่สหรัฐฯ เชียงใหม่ สถานเอกอัครราชทูตฯ ระบุว่าการยกเว้นการสัมภาษณ์ จะให้เฉพาะในสถานการณ์ที่จำเป็นอย่างยิ่ง และผู้ยื่นวีซ่าประเภทชั่วคราวต้องยื่นในประเทศที่ตนมีสัญชาติหรือมีถิ่นที่อยู่
ประการที่สี่ เมื่อได้รับอนุมัติ วีซ่าจะติดในหนังสือเดินทางและส่งคืนผู้ยื่น
Visa Connext ดำเนินการทุกขั้นตอนข้างต้นให้ผู้ยื่น ตั้งแต่ประเมินคุณสมบัติจนถึงเตรียมความพร้อมก่อนสัมภาษณ์ รายละเอียดอยู่ที่หน้า รับทำวีซ่าอเมริกา
ข้อเท็จจริงเฉพาะผู้ถือสัญชาติไทย ณ ตุลาคม 2569
อายุวีซ่า ตารางต่างตอบแทนของไทยกำหนดวีซ่า B-1 B-2 และ B-1/B-2 ไว้ที่ 120 เดือน เข้าได้หลายครั้ง และไม่มีค่าธรรมเนียมต่างตอบแทน อายุที่ได้รับจริงเป็นไปตามการพิจารณาของเจ้าหน้าที่กงสุล
หลักประกัน (visa bond) 22 CFR 41.11(c) ซึ่งแก้ไขโดย 91 FR 48766 เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2569 กำหนดให้ผู้ยื่นวีซ่า B-1/B-2 ที่ถือสัญชาติของประเทศตามรายชื่อของกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐฯ อาจต้องวางหลักประกัน 10,000 15,000 หรือ 20,000 ดอลลาร์สหรัฐ ประเทศไทยไม่อยู่ในรายชื่อประเทศที่ต้องวางหลักประกัน
การเดินทางต่อไปแคนาดา รัฐบาลแคนาดาให้ผู้ถือสัญชาติไทยที่ถือวีซ่าประเภทชั่วคราวของสหรัฐฯ ที่ยังไม่หมดอายุ ขอ eTA (Electronic Travel Authorization) แทนวีซ่าแคนาดาได้ เฉพาะการเดินทางทางอากาศเข้าหรือผ่านท่าอากาศยานของแคนาดา (หน้าเว็บของรัฐบาลแคนาดาแก้ไขล่าสุด 27 กรกฎาคม 2569)
คำถามที่พบบ่อย
วีซ่า B1 B2 คืออะไร
วีซ่า B-1/B-2 คือวีซ่าประเภทชั่วคราวของสหรัฐฯ สำหรับการเดินทางเพื่อธุรกิจ (B-1) และเพื่อท่องเที่ยว (B-2) ตามมาตรา 101(a)(15)(B) ของ INA วีซ่าฉบับเดียวใช้ได้ทั้งสองวัตถุประสงค์
แหล่งข้อมูล: 8 U.S.C. 1101(a)(15)(B) · 22 CFR 41.31
วีซ่าท่องเที่ยวอเมริกาอยู่ได้กี่วัน
ผู้เดินทางท่องเที่ยว (B-2) ได้รับอนุญาตไม่น้อยกว่า 6 เดือนและไม่เกิน 1 ปีต่อครั้ง ตาม 8 CFR 214.2(b)(1) และ (b)(2) เจ้าหน้าที่ CBP บันทึกวันครบกำหนดในแบบ I-94 เมื่อเดินทางถึง ขอขยายได้ครั้งละไม่เกิน 6 เดือน
แหล่งข้อมูล: 8 CFR 214.2(b)
วีซ่าท่องเที่ยวอเมริกาได้กี่ปี
ผู้ถือสัญชาติไทยได้รับวีซ่า B-1/B-2 อายุสูงสุด 120 เดือน (10 ปี) เข้าได้หลายครั้ง ตามตารางต่างตอบแทนของกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐฯ อายุที่ได้รับจริงเป็นไปตามการพิจารณาของเจ้าหน้าที่กงสุล
แหล่งข้อมูล: Thailand Reciprocity Schedule
ใช้วีซ่าท่องเที่ยวไปเรียนหรือทำงานได้หรือไม่
ไม่ได้ 22 CFR 41.31(b)(1) ไม่รวมการทำงานในท้องถิ่นหรือการรับจ้างใช้แรงงานไว้ในความหมายของธุรกิจ และ 8 CFR 214.2(b)(7) กำหนดว่าการลงทะเบียนเรียนในหลักสูตรเป็นการละเมิดเงื่อนไขของสถานะ B การศึกษาต้องใช้วีซ่า F-1 หรือ M-1
แหล่งข้อมูล: 22 CFR 41.31(b) · 8 CFR 214.2(b)(7)
วีซ่าอเมริกาเข้าแคนาดาได้หรือไม่
วีซ่าสหรัฐฯ ไม่ใช่วีซ่าแคนาดา แต่ผู้ถือสัญชาติไทยที่ถือวีซ่าประเภทชั่วคราวของสหรัฐฯ ที่ยังไม่หมดอายุ ขอ eTA ของแคนาดาแทนวีซ่าได้ เมื่อเดินทางทางอากาศเข้าหรือผ่านท่าอากาศยานของแคนาดา
แหล่งข้อมูล: Government of Canada: eTA eligibility
ไปรักษาพยาบาลที่อเมริกาใช้วีซ่าประเภทใด
ใช้วีซ่า B-2 เพราะ 22 CFR 41.31(b)(2) ระบุการรับการรักษาพยาบาล (medical treatment) ไว้ในความหมายของการเดินทางเพื่อท่องเที่ยว ผู้ยื่นต้องแสดงแผนการรักษาและการจัดการด้านค่าใช้จ่าย
แหล่งข้อมูล: 22 CFR 41.31(b)(2)
ขอวีซ่าท่องเที่ยวอเมริกายากไหม
กฎหมายไม่มีเกณฑ์ตายตัว เจ้าหน้าที่กงสุลพิจารณาตาม 22 CFR 41.31(a) ว่าผู้ยื่นตั้งใจจะกลับ มีสิทธิเข้าประเทศอื่นเมื่อสิ้นสุดการพำนัก และมีการจัดการด้านการเงินเพียงพอ ภายใต้ข้อสันนิษฐานตามมาตรา 214(b) ผลจึงขึ้นกับความสอดคล้องของข้อเท็จจริง คำตอบในการสัมภาษณ์ และเอกสารของผู้ยื่นแต่ละราย
แหล่งข้อมูล: 22 CFR 41.31(a) · 8 U.S.C. 1184(b)
แหล่งข้อมูลทางการที่ใช้ในหน้านี้
- 8 U.S.C. 1101(a)(15)(B) — INA section 101(a)(15)(B)
ข้อความ U.S. Code ผ่าน LII Cornell · ตรวจ 29 ต.ค. 2569 - 8 U.S.C. 1184(b) — INA section 214(b)
ข้อความ U.S. Code ผ่าน LII Cornell · ตรวจ 29 ต.ค. 2569 - 22 CFR 41.31 — Temporary visitors for business or pleasure
แก้ไขล่าสุด 85 FR 4225 (24 ม.ค. 2563) · ประวัติฉบับของ eCFR (ข้อมูล ณ 23 ต.ค. 2569) ไม่มีการแก้หลังจากนั้น - 22 CFR 41.11 — Entitlement to nonimmigrant status (Visa Bond Program)
eCFR ข้อมูล ณ 15 ต.ค. 2569 · แก้ไขล่าสุด 91 FR 48766 (3 ส.ค. 2569) - 8 CFR 214.2(b) — Visitors for business or pleasure
ตรวจ 29 ต.ค. 2569 · กฎใน Federal Register ที่แก้ 8 CFR part 214 ปี 2568–2569 ไม่เกี่ยวกับวรรค (b) - U.S. Department of State — Thailand Reciprocity Schedule
ตรวจ 29 ต.ค. 2569 - U.S. Embassy & Consulate in Thailand — Visas
ตรวจ 29 ต.ค. 2569 - U.S. Embassy & Consulate in Thailand — Important Visa Information
หน้าแก้ไขล่าสุด 29 เม.ย. 2569 · ตรวจ 29 ต.ค. 2569 - U.S. Department of State — Countries Subject to Visa Bonds
หน้าปรับปรุงล่าสุด 6 ม.ค. 2569 · ตรวจ 29 ต.ค. 2569 - Government of Canada — eTA: citizens from some visa-required countries
หน้าแก้ไขล่าสุด 27 ก.ค. 2569 · ตรวจ 29 ต.ค. 2569